vrijdag 8 juni: Granon - Los Arcos

e-mail Jan 19.04 uur

Na een relatieve korte rit, ben ik hier met meer nieuws.

Gisteren toen ik mijn e-mails las, zat er één tussen met heel droevig nieuws. De dokters hadden aan een van mijn oud-leerlingen gemeld dat hij niet lang meer bij ons zal vertoeven. Toeval of niet, maar gisterenavond was er een mis en de Australische Suzanne vroeg mij om mee te gaan. Er is er geen betere plaats om zich te bezinnen dan in een kerk.
Ongelooflijk hoeveel pelegrino's aanwezig waren. Op het einde van de mis werden we allemaal vooraan gevraagd en gaf de priester ons de zegen voor een buen camino naar Santiago. Ik kon toch moeilijk tegen hem zeggen dat ik naar huis ging. Aan tafel vroeg ik aan die dame welk geloof zij had. Ze volgde de Engelse kerk en toch was zij degene die iedereen aanspoorde om naar de mis te gaan. Dat hoort allemaal bij onze camino.

Vanmorgen om 5.30 uur begon het klank- en lichtspel. We waren allemaal heel vroeg op. Pak en zak gemaakt en een ontbijt genomen in de albergue. De kostprijs was: donativo (geef wat je wilt).

Om 7.30 uur de fiets op. Het was heel frisjes en de lucht was zwaar bewolkt, dus geen goed vooruitzicht. Na enkele kilometers veranderde de N120 zomaar in een autostrade, dus 4 rijvakken, gescheiden door vangrails. Ik mocht en kon niet anders dan erop rijden. Soms had je het gevoel dat die autostrade nog niet officieel open was en soms dacht je dat je erop zat, gezien de verkeersborden die het aangaven.

Maar op een bepaald ogenblik moest ik eraf en dan begon het opnieuw zoals gisteren: de grindwegen van de pelgrims volgen. De route die ik eigenlijk had uitgestippeld liep als een boog rond Logroño en ik wou die rit inkorten. De oorspronkelijke, die van verleden jaar, was 110km en vandaag werd dat slechts 85 km.

Onderweg hoorde ik plots een Vlaming zeggen: "t Is alsof den dezen terugkeert." Remmen dicht en natuurlijk een praatkwartiertje. Dit koppel was uit Herzele en ze hadden een straf verhaal bij: in Pamplona, of moet ik nu zeggen Iruña, hadden ze een Rus uit Moskou ontmoet die helemaal vanuit Rusland met de trein tot in Pamplona was gereisd. Maar hij wou in Saint Jean Pied de Port starten. Het koppel heeft dan een taxi gebeld om die man terug naar de start te brengen.

Tijdens de rit heb ik de gekende kruiswoordraadsel-rivier de Ebro overstoken en daarna nog enkele witte reigers gezien.

Gisteren ben ik nog vergeten melden dat ik enkel nog arenden, die zich lieten meedrijven op den thermiek, heb gezien alsook nog een hop (een prachtige vogel).

Toen ik aankwam in de albergue in Los Arcos, die gerund wordt door Vlamingen (nu is het een koppel uit Staden), zag ik tot mijn grote blijschap dat het nest op de kerktoren bewoond was.

Het landschap tussen Najera en Logroño was er één van druivelaars. Maar je moet dat niet zien zoals in Frankrijk, wel veel kleiner .

Na Logroño begon het er eerst ruw en rotsachtig uit te zien en dan kwamen opnieuw de rogge en de gerst.

Voor de volgende dagen staan er twee korte overgangsritten gepland met de laatste over de Pyreneeën.

Nog iets in verband met mijn slaapplaats van gisteren. Onze matras was een matje op de grond. En, raar maar waar, het was een van mijn beste nachten op de camino. En je staat op zonder ergens pijn te voelen. En dan maar in België een dure matras kopen, want " 't is goed voor de rug" en noem maar op. Maar als je 's morgens opstaat, heb je hier of daar wel pijn. Hoe zou dat komen? En wij maar veel geld besteden aan een matras!!!!

Zo dat was het voor vandaag morgen weer meer nieuws.

groetjes
Jan

de hospitalero bereidt het avondmaal

de pelegrino's aan tafel

kerk met de toegangspoort tot de stad

de vlamingen  die de albergue open houden