donderdag 7 juni: Castrojeriz - Granon

e-mail Jan 17.06 uur

Toen ik gisteren aankwam en mijn fiets op een veilige plaats mocht bergen, zag ik vier fietsen van een Hollands merk. Ik dacht: "O my god, 't is niet waar dat ik gans de avond met Hollanders zal opgescheept zitten." Maar ik denk dat het koppel waarmee ik gesproken heb, geen echte Hollanders zijn zoals wij ze ons voorstellen. Ze keken verbaasd toen ik zei: "Waar je gaat langs Europese wegen, kom je Hollanders tegen."
Toen ik over die huisjes in de heuvels sprak, hebben ze mij geantwoord dat dit eerst huisjes waren van arme mensen die in de buik van een heuvel een huisje bouwden tegen de warmte tijdens de zomer en de koude tijdens de winter. (Nu kopen de rijken zo'n huisjes op en gaan er tijdelijk wonen, als in een tweede verblijf.). Zij wisten dat van een familielid dat gehuwd was met een Spanjaard. Als het zo verder gaat, zullen er straks geen echte Hollanders meer bestaan.
Dan hebben we het parcours dat zij moesten afleggen nog een beetje overlopen. Ik heb hen erop gewezen dat ze niet bang moesten zijn voor de beklimming. Maar omgekeerd zijn ze lastiger. Die man haalde zijn routebeschrijving boven en inderdaad, het was zo.
Gisterenavond namen we afscheid met een deal: geen wind zodat zij het op de Meseta hoogvlakte gemakkelijk zou hebben, voor mij was het ergste voorbij.

Deze morgen aan de ontbijttafel voelde de vrouw zich niet zo goed en ze vroeg naar een dokter. Ik zei: "Het volgende dorp ligt op 26 km en als je daar geen vindt, nog eens 18km." Maar toen we klaar stonden om te vertrekken, regende het. Geen mooie vooruitzichten dus, vooral niet voor hen, want het was tegen wind. Ik was gans de dag een beetje begaan met die mensen, want het waaide hard.
Ik heb vooral getsjold vanaf de start tot in Burgos. Ik heb meer op grindwegen gereden dan op een gewone baan. Overal werken, in sommige dorpjes liep het dood of moest ik de autostrade op. Nee, ik was niet happy met die toestand. Ze hebben eerst de autostrade gemaakt, deels op de nationale baan, plots afgesloten. Ja, 'k heb veel toertjes rondgedraaid en den enen zei naar links, den andere naar rechts. En zo liepen de kilometers maar op.
Ik ben tenslotte toch in Burgos aangekomen en ik ben nog eens naar mijn vriend geweest van verleden jaar. Hij zat nog altijd op de bank, tof hé, van hem.
En ik dacht dat het van Burgos bergaf ging gaan. Fout! Ik  heb nog een klimmetje gedaan tot 1 163 m en dan pas in volle vaart naar Grañon, waar ik verleden jaar ook in die kerktoren heb geslapen.

Pas aangekomen, ingeschreven en bed gekozen. Ik slaap naast een Australische, een babbelgat. "Wie ben je.", "Van waar zijt ge?", enz. Ze vroeg ook of ik snurkte...

Vandaag was het een ritje van 138km (verleden jaar had ik voor hetzelfde ritje maar 110 km nodig), met 802 hoogtemeters.

Vorig jaar werd er hier een maaltijd bereid, maar 'k heb hier nog niemand bezig gezien. Wat het wordt, zullen we zien.

Tot dusver het nieuws van den dag, morgen weer meer nieuws.

groetjes
the flemish pelegrino
Jan

Castrojeriz

mijn vriend van verleden jaar die mij opwachtte in Burgos

de albergue in Grañon

de ingang van de albergue

mijn slaapplaats

de eetplaats voor vanavond