maandag 18 juni: Vendome - Epernon

e-mail Jan 17.53 uur

Hallo

Samen met een jong koppel en twee kleine kinderen hebben we smakelijk gegeten. We hebben getafeld tot 21 uur. Dat was een beetje lang voor mij. Maar ja, de schotels kwamen nog niet te vlug. Intussen hebben we onze dorst kunnen lessen met een goed glaasje wijn.

Gisterenavond nog getelefoneerd naar de nonnetjes in Epernon. Ze hadden nog een kamer voor één persoon, maar ik moest binnen zijn tegen 19 uur. Ik heb braafjes geantwoord: "Oui, ma soeur."

Vannacht een hevig onweer met veel regen gehad en toen ik deze morgen de gordijnen opentrok, was het zeer zwaar bewolkt. De vooruitzichten waren niet fameus. Ik heb een goed en uitgebreid ontbijt genomen en om 8 uur zat ik al op de fiets, met regenkledij klaar, zodat ik ze in geval van regen onmiddellijk bij de hand zou hebben.
Ik was in één twee drie uit de stad, ik was zelf verbaasd hoe vlot het ging. Maar na 20 km moest ik de keuze maken: ofwel op de nationaal gaan rijden of de kleine wegen opzoeken om Chadeaudun te bereiken. Ik gaf het vertrouwen aan mijn gps. Maar in 't begin vertrouwde ik ze niet, maar ik liet ze toch maar doen. Ik had de indruk dat ze een ommetje maakte, maar het was de moeite waard: we reden 10 km door een bos. Plots zag ik een hertje (50 m voor mij) uit het bos springen, elegant en op het gemak de straat oversteken en met een sprongetje verdwijnen in het donkere bos... Zou het misschien gedacht hebben dat ik de jager van de stiefmoeder van Sneeuwwitje was? Jammer dat de tijd 'dat de dieren konden spreken' voorbij is. Anders zou opa aan zijn kleinkinderen kunnen vertellen wat de ooievaars, de vos, de arenden, de roofvogels , de vinken , de slang , de das, de konijntjes en nog zovele anderen tegen hem verteld hebben!!!

Als we door het bos waren, reden we door kleine dorpjes aan de oevers van prachtige, zuivere riviertjes. De gps verdiende vandaag wel een tien.

Gans de dag bleef het bewolkt en keek ik angstig naar de lucht, maar het bleef over.

Zoals ik gisteren reeds schreef, reed ik waarschijnlijk door de graanschuur van Frankrijk, want het waren bijna allemaal graangewassen die ik zag. Nu twijfel ik nog tussen één soort: ofwel is het spelt of ...

Na 138 km en 518 hoogtemeters ben ik om 16.30 uur geland in Epernon in, zoals je reeds weet, een nonnenklooster.
Natuurlijk heb ik die vriendelijke nonnetjes nog niet te zien gekregen. Misschien later!!!
Nadat ze mijn kamertje hebben getoond, heb ik mijn gewassen en toen ik naar stad wou gaan om iets te ..., vroeg ik langs mijn neus weg of er een internet cafe was. Ik was maar nauwelijks op straat en de dame kwam mij nagelopen om te zeggen dat ik hier ergens op internet kon gaan. Toch sympathiek hé!!

Wat de rest van de reis betreft: vroeger sprak men dat een reis zoveel reisdagen duurde. Voor mij kan dan nu in 2, 3 of 4 dagen. Nog maar vijf jaar geleden heb ik Wevelgem - Epernon in twee dagen gedaan. En nu zijn de dagen het langst... We zien wel!!

Dat was het nieuws, heet van de naald. Morgen ben ik er weer, met meer nieuws.

Groetjes van bij de nonnetjes
Jan