woensdag 30 mei: A Gudina - Xunqueira de Ambía

sms Jan 17.06 uur


Geen internet. De bib is gesloten op woensdag.


Ik ga beginnen met het nerveuze nieuws, want hoe dichter je Santiago nadert hoe meer pelgrims die hun plaats opeisen. Toen ik om 14 uur aankwam, was reeds 75 % volzet, zelfs gereserveerd. We hoorden wandelaars toekomen en ik hoorde het woordje 'taxi' vallen.
Om 15.30 uur kwam de dame aan om ons in te schrijven en er was al een Spanjaar die de chef wou spelen. Toen hij hoorde dat ik met de fiets was, zat het spel op de wagen. Maar de dame bleef er kalm bij. Na een half uurtje was het loket gesloten en weg was ze.
Er zijn nu nog een paar plaatsen vrij. Hopelijk loopt het niet uit de hand en mag ik blijven slapen.
Waarom ik deze albergue koos? André gaf die tip, omdat die albergue bekend is als 'de roestbak'. Hij is gemaakt door een technische school en bekleed met stalen platen.


En nu het dagverslag: deze morgen begonnen de eerste zich klaar te maken om 5 uur. Gelukkig had ik de oordopjes diep gestoken - ik heb een kurkentrekker op mijn mes zitten, voor als ze er niet meer uit konden.
Rond 6.30 uur heb ik mijn boeltje verzameld, maar toen ik buitenkeek, zag ik de mist hangen. Ik heb twee maal ontbeten, omdat het er zo koud uit zag. Maar om 7.30 uur zat ik op de fiets. Eerst bergaf, daarna weer bergop om tenslotte een afdaling van 5 km aan 7 % te beginnen. Tijdens de afdaling stonden er borden dat je moest remmen op de motor. Weten zij niet dat ik niet met een elektrisch fiets rij?
In Verin, na de afdaling, ben ik gestopt om even in de zon te zitten om mij op te warmen.
In het dal heb ik veel groentetuintjes gezien met reeds mooie petatten en ook kleine wijngaardjes.
Laura deed het vandaag ook goed. Ze zat eens links, dan eens rechts en eens in de rug. Nooit in mijn gezicht. Het was waarschijnlijk haar bedoeling mij gelijkmatig te laten bruinen, waarvoor dank.
Ik moest opnieuw uit het dal en toen begon de klim: ik was gedaald tot net onder de 500 m en moest naar een hoogte van 977 m in een goeie 10 km en in volle zon.
Eens boven en na een korte afdaling, kwam ik in een klein dorpje, Abergueria, en André had mij aangeraden om halt te houden in de albergue. En het was de moeite. Iedere pelgrim krijgt een schelp. Daarop moet hij zijn naam en de datum invullen en dan wordt ze bij de rest gehangen. Het hangt vol. Ik heb een foto genomen, die ik later eens zal doormailen. Vanaf daar is het nog 140 km naar Santiago.


Vandaag had ik het gevoel dat Sint-Jacob mij met een sterk trekijzer naar hem toe aan het trekken is. Maar ik probeer mij in te tomen en tot nog toe heb ik het nog in de hand.


Ik heb in de reactie van Els gelezen dat ze meereist in mijn fietstassen. Ik heb daar geen probleem mee, omdat ze een lichtgewicht is. Maar mag ik haar vragen, eruit te springen als het bergop gaat, en me te duwen? Waarvoor dank!


Ik heb nog een oproep vanwege de ooievaars: wie wenst er nog een baby? Want de ooievaars zijn vlug aan het verminderen.


Zonder naar de kaart te kijken, wist ik dat ik in Galicië was aangekomen, aan de vreemde namen en de drooghuisjes.


Nu nog enkele getallen: de rit begon in A Gudina en na 89 km en 960 km is hij geëindigd in Xunqueira de Ambia op een hoogte van 572 m. Zopas was het nog 29 graden.


Tot morgen met meer nieuws.


sms Jan 18.03 uur


Ik ga nu gaan eten en de rust is hier terug. Er komen geen pelgrims meer binnen.