zaterdag 26 mei: La Calzada de Bejar - Salamanca

mail Jan 15.36 uur

Hallo

Gisterenavond, zoals ik gisteren reeds schreef, mocht ik - mits betaling - mijn voeten onder tafel steken bij een senorita. Ik ben daar heel vriendelijk ontvangen. Het was een huis met heel kleine plaatsjes, voor de warmte in de zomer en de koude in de winter tijdens de winter. Het dorpje ligt immers op 790 m hoogte. Haar man kon een beetje Frans en zo konden we nog iets vertellen. De dame had een woordenboekje Spaans-Engels mee en zo waren we vertrokken.

In de zomer wonen er 80 en in de winter 40 mensen in dat dorp. Ze voorzien zich zelf van voedsel door veel zelf te maken. In het plaatsje waar ik at, hingen 2 hespen (1 van een zwart varken en 1 van een wit). Ik heb dat natuurlijk moeten proeven. Ik had vissoep gevraagd en de hoofdpla kan ik niet nazeggen, maar het was heel lekker. Het moest vlug gaan: terwijl ik nog bezig was met het ene, bracht ze het andere met daarbij een fles rode wijn. Bij de koffie zelfgebakken koekjes met zelfgemaakte drank. Natuurlijk had ze 2 soorten en die moest ik ook allebei proeven. Dat deed ik dan ook, uit beleefdheid. Hier gebruiken ze ook den lambiek ( zo noemen ze hem hier ook) zoals in frankrijk om te stoken. Den witte die ik kreeg, is gestookt uit de schil van de druiven.

Na alles geproefd te hebben, nam ik afscheid. Tot deze morgen, daar ik ook mijn ontbijt daar nam. Het was weer van het zelfde: alles erop en eraan en van alles zeker genoeg. Die mensen waren gelukkig nu en dan een pelgrim te mogen bedienen. Want in feite hebben ze het niet breed. De man zit al 2 jaar zonder werk. De jongeren gaan elders op zoek naar werk. Meer en meer hoor ik hetzelfde verhaal op mijn camino.

Rond 8 uur ben ik dan beginnen fietsen voor een tochtje van 79 km. Ik was nog geen 100 m ver, toen ik een weide vol ooievaars zag. Dit schouwspel blijft mij maar imponeren, zoals die Fransman en die dame van eergisteren ook zeiden.
Het was onmiddellijk klimmen en ik kwam voor de eerste maal boven de 1000 m-grens (1032 m). In de afdaling naar het dorp had ik het zeer koud. Mijn billetjes werden rood, niet van de zon, maar van de kou. In het dorp zag ik de temperatuur: 9 graden terwijl het toch al 10 uur was. Maar ik zat nog op 980 m hoogte en de zon scheen heerlijk.
Onderweg had ik reeds ondervonden dat mijn tanden begonnen te knarsen en plots zag ik een fietsenwinkel. De eerste die ik tegenkwam. Ik vroeg aan de man om een beetje olie op mijn ketting te doen en dat was geen probleem.
De rest van de rit verliep op een hoogte tussen 800 en 1000 m. Er blies een wind en dat maakte het tijdens het fietsen nogal frisjes. Hoogtemeters vandaag: 845.
Vandaag heb ik de caminoroute genomen, dus niet meer de nationale, en in de wijde natuur gefietst. En terwijl ik af en toe moest klimmen ( dat gaat niet vlug), heb ik het mooie gezang van de vogels aanhoord en het waren geen mussen of tortelduifjes. 't was prachtig!!!!
Ik weet niet of ze dat deden om mij aan te moedigen of ...

Rond 13.30 uur aangekomen in Salamanca en op zoek gegaan naar een albergue. Dat heeft een beetje tijd gevraagd, want de oude stad ligt op een heuvel en je moet maar eens proberen in zo n oude stad te rijden. Het is soms zwaarder dan een col.
Als ik van hier naar de oude stad wil gaan, moet ik ongeveer 20 minuten wandelen en dat ga ik zeker doen want de eerste indruk was al geweldig.

Nog allemaal een mooi en zonnig verlengd weekend en tot morgen!