sms Jan 14.21 uur
Na 81 km en 1 040 hoogtemeters aangekomen in La Calzada de Bejar omstreeks 14 uur.
Ik heb mijn intrek genomen in een casa rural waar ik alleen kan slapen. Er is geen restaurant in dat kleine dorpje en ook geen winkel. Onderweg heb ik mijn voorraad aangesproken, zodat ik minder zou wegen.
Dus vooraleer ik toezegde, vroeg ik waar ik kon eten. Kon dat nergens, dan vertrok ik naar het volgende dorpje. Maar na enige tijd begreep ik dat een senorita voor mij zou koken?
Onderweg heb ik mijn eerste colletje beklommen (975 m) en toen ik in Bejar kwam, zag ik nog sneeuw liggen op de flanken van de Sierra de Candelario.
Gisterenavond zijn we met drie gaan eten, er kwam nog een Spaanse française opdagen die ook te voet de camino deed. Ze was geboren in Spanje en woonde in Frankrijk. Door die twee personen, heb ik typische dingen van daar leren eten en drinken. Onder andere limonade met rode wijn en als hoofdpla zwinnelippen.
Dan begon het gesprek over Spanje en zijn problemen, maar dan was ik Jan de Zwijger.
In de albergue nam ik afscheid, want mijn kamergenoot vertrok om 6 uur en de dame om 6.30 uur. Zo gaat dat op de camino: je leert iemand kennen en 's anderendaags zijn ze verdwenen.
Hallo meester Jan,
BeantwoordenVerwijderenEerst en vooral een dikke pluim voor je "alweer" nieuwe onderneming, een nieuwe tocht, een nieuwe uitdaging ! Probeer er alvast voor 100 % van te genieten, verzorg jezelf en ga ervoor !
Alleen dat van Jan de zwijger kennen wij niet zo goed !?!
je doorgezonden foto's vertellen ons nu reeds dat het een tocht is die zeker de moeite waard is, super !
Jan, waar moeten mijn jongens nu naartoe met hun 'konijnen'vragen ? Er zijn 2 kleine konijntjes die het goed doen. Ondertussen zijn wij volop bezig met de voorbereidingen voor Stef zijn feest, hij is nu reeds aan het genieten, schitterend !
't Ga je verder goed, zorg voor jezelf en vergeet ons niet !
groeten Joke en co
Vader Vélodroom,
BeantwoordenVerwijderenHoren, zien en zwijgen. En fietsen. Jij houdt je handen aan het stuur. Niet voor je ogen. Niet voor je mond (alhoewel... Jan de Zwijger... nuja, mij niet bekend). Evenmin op de oren. Geen apenkuren, maar sturen en stampen en zorgen dat je ergens komt. Dat doe je. Met hand en hart (en met meme en met mama), dwars doorheen Spanje. Op goed geluk. In de richting van Wevelgem (via Jantiago). Op naar de volgende kilometer. Op naar Jandag Fandag.